براساس گزارش جدید بانک سلطنتی کانادا ، شکاف دستمزد بین کارگران مهاجران و کارگران متولد کانادا در ۳۰ سال گذشته بیش از دو برابر شده است – علیرغم اینکه دولت فدرال تأکید بیشتری بر مهاجرت طبقه اقتصادی و کاری دارد.

حل چالش مهاجرتی ۵۰ ساله که کانادا با آن روبرو است.

بر اساس گزارش RBC ، مهاجران در حدود ۱۰ درصد کمتر از کانادایی ها درآمد دارند، در سال ۱۹۸۶ مهاجران تنها چهار درصد کمتر از متولدین کانادا دستمزد و حقوق می گرفتند.

این اختلاف هزینه برای کانادا در حدود ۵۰ میلیارد دلار در سال  به ضررتولید ناخالص داخلی کانادا است ، که هزینه کلی تقریبی مهاجران است که نمی توانند در حوزه تخصص خود، کار بیابند ، یا حتی اگر کار پیدا کنند هرگز نمی توانند به برابری دستمزد و حقوق کانادایی ها برسند.

این چالش بیش از ۵۰ سال ادامه داشته است. به عنوان مثال ، در سال ۱۹۶۶ دولت فدرال خاطرنشان کرد:

” برخی از مهاجران قادر نیستند با ورود به اینجا ، کار و تخصص خود را دنبال کنند و حداقل تا زمانی که به استانداردهای کانادایی نرسیده اند، باید شغل های جایگزین را نیز بپذیرند … باید امیدوار باشیم که مسئولینی که مردم به آنها نظر دارند بیشتر به مزیت اقتصادی و تحرک اجتماعی برند.”

تلاش های دولت فدرال

در دهه های اخیر دولت فدرال  تغییرات قابل توجهی و مهمی  در انتخاب مهاجران ایجاد کرده است.به عنوان مثال در ژانویه ۲۰۱۵ از سیستم اکسپرس اینتری رونمایی کرد و این سیستم مهجران را بر اساس عواملی مانند سن ، تحصیلات ، مهارت های زبانی و تجربه کاری انتخاب می کند.

اتاوا  در واقع متقاضیانی را  انتخاب می کند که بالاترین رتبه را دارد یعنی کسانی که بهترین فرصت برای جذب در بازار کار را دارند.راه اندازی برنامه مهاجرت استانی به کانادا   PNP در سال ۱۹۹۹ نیز با هدف تأمین کارفرمایان و استان ها و نواحی کانادا نقش بیشتری در انتخاب مهاجران داشته است ، و دلیل این امر این است که این برنامه مهاجرتی برای شناسایی افراد تازه وارد که می توانند کار محلی را تکمیل کنند ، تأثیر داشته است.

چه کارهایی دیگری می تواند انجام شود؟

چهار استان کانادا – نوا اسکوشیا ، کبک ، انتاریو و مانیتوبا – مقرراتی مرسوم به «قانون انصاف» را پیاده سازی کرده اند که منجر به ایجاد دفاتر انصاف شده است که هدف از آن ها ایجاد فرایندهای عینی تر در به رسمیت شناختن صلاحیت ها و شایستگی های مهاجران است و همچنین برای ارائه پیشنهادهایی برای بهبود است.تصویب قوانین مشابه در هر استان می تواند شیوه های اعتبار سنجی بهتر را در سراسر کانادا بیشتر کند.

همچنین برای ذینفعان مانند سازمان های خدمات رسان به مهاجران حتما باید کارفرمایان کانادا را نسبت به  مزایای استخدام مهاجران آگاه تر کنند.

قرار دادن کارفرمایان به صورت رو در رو با مهاجران جویای کار می تواند گزینه ای مؤثر برای کاهش نگرانی های متداول از جمله این عقیده که بسیاری از تازه واردان فاقد مهارت های لازم برای جذب در بازار کار کانادا است موثر واقع شود.

خوشبختانه ، شواهد اخیر مانند اشتغال و دستمزد افراد تازه وارد نشان می دهد که ممکن است این چالش در طی ۵۰ سال آینده کاهش یابد زیرا اقتصاد کانادا حتی بیشتر متکی به نیروی کار مهاجران است.